Zit je 15 jaar op het web en voel je je helemaal web 2.0 en eigenlijk web 3.0, heb je nóg last van uitvallende verbindingen, eindeloos in de wacht staan en app’s die niet werken. Je baalt, je belt, je mailt, je schrijft, je moppert en gaat verder. Maar dan komt Youp.

In mijn archiefmappen op kantoor kan ik niet terugvinden, wanneer ik precies internet ben gaan gebruiken. De eerste e-mails die ik printte, zijn van voorjaar 1996. Maar we weten 100% zeker dat het december 1995 was. Om de datum te achterhalen, moet ik binnenkort een keer een duik in de berging nemen en oude mappen tevoorschijn halen. Dat doe ik met genoegen.

Internet. Feest vanaf het begin. De wereld ging letterlijk open en werd kleiner en kleiner en bereikbaar. De schrijfvrienden uit de VS en Canada zaten al op het web of kwamen heel snel. Als ik dit vertel tijdens mijn workshops, dan merk ik dat ik uit de oertijd kom. Ja, ja, ik was er toen al… ‘t Is een oma-vertelt-gevoel. Ik vertel ook dat een afdeling waar ik werkte actie voerde voor een extra pc. En dat ik (later) op een andere afdeling met een internet-collega andere collega’s én het hoofd van de afdeling meenam naar de ene internet-pc, die binnen die organisatie beschikbaar was. Jongeren kijken me ongelovig aan. Ouderen grijnzen vol herkenning.

Ook al weet ik ondertussen veel van knopjes en stekkertjes en af en toe alles uitschakelen om weer verbinding te hebben, ik was en blijf op de eerste plaats gebruiker. Dos? Ja, ken ik van horen zeggen. Vol plezier heb ik jaren geleden de Dos-handboeken van mijn man weggegooid. Blij dat ik dat niet hoefde. Wordstar, wordperfect? Nu krakende tekstverwerkingsprogramma’s…  Ja, ja, mee gewerkt. En vol genoegen op de volgende editie van Word overgestapt.

Ondertussen nam ik de mindere kanten voor lief, want eens zou het wel anders worden.
. Geen goede verbinding? Stekker eruit, 15 seconden wachten, stekker erin, en weer proberen. Meestal kom je dan weer online.
. Ineens geblokkeerde rekening bij de bank? Bellen, naar de bank, weer bellen, ze zetten een noodprocedure inwerking en ja hoor, de volgende dag kunnen we weer internet-betalen. Reden? Blijft onbekend, maar ze hadden door drukte geen tijd gehad om het eerder te herstellen. Dus noodprocedure.
. Telefoon wordt heet? Ongeloof aan de andere kant. Nou weet ik toevallig het verschil tussen heet en warm (heet is als je oor pijn gaat doen van de hitte), maar dat je na mails en bellen en mails en zelf achteraan bellen na 3 maanden een andere telefoon koopt mag geen verbazing wekken.
. Enzovoort enzovoort. Je bouwt wat op in 15 jaar.

En toen kwam Youp. Hij deed twee dingen.

1. Hij deed wat ik niet kon. De callcenters tot de orde roepen. De grote bazen tot de orde roepen. Ik was te druk met mijn workshops om een blog over mijn Youps te maken. Maar eerlijk gezegd had ik er ook geen zin in. Ik had in die 15 jaar teveel Youps meegemaakt en de laatste met HTC en KPN was te vers en te pijnlijk. Bellen met een callcenter gaf ik al eerder op. Ik ging mailen, schrijven. Kreeg geen reactie of pas na een paar dagen. Ik begrijp nu dat ik hoor tot de ‘slechte klanten’ en daarom lang moet wachten.

2. Hij zette me op mijn plek. Hij herinnerde me er pijnlijk aan dat een bekende Nederlander voor elkaar krijgt wat anderen niet lukt: aandacht voor de traagheid van de ondersteuners, voor het niet serieus genomen worden, voor de arme meisjes en jongens die ons klagen aan de telefoon moeten aanhoren.

Maar beste Youp, ik vind het prima. Je stond op en sprak. Blijf het doen! We hebben je nodig.